Εθνικός δρυμός Πάρνηθας

Η Πάρνηθα είναι το ψηλότερο βουνό της Αττικής και ένα από τα πιο πυκνοδασωμένα βουνά της Ελλάδας. Στα δάση της κυρίαρχο είδος είναι η Abies Cephalonica -κεφαλληνιακή ελάτη -σε ύψος πάνω από τα 800-900 μ.- ενώ στις βόρειες και νοτιοδυτικές πλαγιές αναπτύσσονται εκτεταμένα πευκοδάση (χαλέπιος Πεύκη). Επίσης συχνά συναντάμε πουρνάρια, αριές, φυλλίκια, κουμαριές και κέδροι-Juniperus oxycedrus, ενώ στα υγρότερα εδάφη οστρυές-Osrtya carpinifolia, πλατάνια, λεύκες-Populus alba κ.ά.

Τα τελευταία τριάντα χρόνια, έχουν φυτευτεί στην περιοχή της ελάτης αρκετά δένδρα μαύρης πεύκης-Pinus nigra, ακακίας και λίγα άτομα κέδρου του Λιβάνου και φλαμουριάς. Βέβαια, δε λείπουν οι θαμνότοποι (μεσογειακή μακία), που καταλαμβάνουν απέραντες εκτάσεις, κυρίως στα βόρεια του βουνού.

Ετυμολογία ονόματος

Η ετυμολογία του ονόματος ΠΑΡΝΗΘΑ συνδέεται με την ρίζα πάρνα-(parna) που θεωρείτε προελληνική(πελασγική).Στην χεττική και λουβική(νεκρές γλώσσες της Μικράς Ασίας)η ρίζα πάρνα-(parna) σημαίνει ναός,οίκος.

Στην Ελλάδα συνδέεται με ονόματα βουνών (ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ, ΠΑΡΝΩΝΑΣ). Γενικότερα οι κορυφές των ελληνικών βουνών στην αρχαιότητα ήταν αφιερωμένες στον Δία,όπως και η ΠΑΡΝΗΘΑ.

Στην περιοχή έχουν διασωθεί αρκετές αρχαίες ονομασίες τόπων και ποταμών αλλά και αρβανίτικες ονομασίες,όπως το φαράγγι της Γκούρας με ποτάμι τον Κελάδωνα.

Χλωρίδα

Η χλωρίδα της Πάρνηθας είναι από τις πιο πλούσιες, καθώς περιλαμβάνει σχεδόν το 1/6 του συνολικού αριθμού φυτών που υπάρχουν στην Πάρνηθα.

Πιο συγκεκριμένα 1100 είδη φυτών από τα 6000 που υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα, σπάνια είδη ενδημικών φυτών που αναπτύσσονται αποκλειστικά στη χώρα μας, εξαπλώνονται σε μικρές ή μεγαλύτερες περιοχές . Τα ενδημικά της Πάρνηθας είναι το αγριογαρύφαλλο και η καμπανούλα της Πάρνηθας.

Πανίδα